Επιτέλους ποια είναι η κατεύθυνση της ανακεφαλαιοποίησης;

Δημοσιεύτηκε στη capital.gr την 21η Νοεμβρίου 2012

Στο πλαίσιο της γενικευμένης κρίσης, σημαντικότατο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι ότι έχει περιπέσει σε καθεστώς πιστωτικής κατάρρευσης. Η μορφή αυτής της κατάρρευσης είναι η μη έκδοση από τις τράπεζες οποιουδήποτε πιστωτικού στοιχείου (δάνεια μακροπρόθεσμα ή κίνησης, εγγυητικές επιστολές) και η απόσυρση υφιστάμενων μέσω της μείωσης των πιστωτικών ορίων των δανειοδοτούμενων. Παράλληλα, τα επιτόκια δανεισμού έχουν εκτιναχθεί σε σχέση με το μέσο όρο της ευρωζώνης ακολουθώντας τις παραδόσεις υψηλών επιτοκίων του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Αυτή είναι η κατάσταση που θα έπρεπε να ανατρέψει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Ουσιαστικά θα έπρεπε να δώσει κεφάλαια στις τράπεζες με τέτοιο τρόπο ώστε να τις οδηγήσει στην απελευθέρωση ρευστότητας με παράλληλη μείωση των επιτοκίων. Αυτό έχει ανάγκη η αγορά. Αυτό έχει ανάγκη η οικονομία. Αυτό είναι στήριξη της πραγματικής οικονομίας και των επιχειρήσεων. Αυτό σημαίνει ανάκαμψη και προοπτικές ανάπτυξης. Τι από αυτά πετυχαίνει το σχέδιο ανακεφαλαιοποίησης; Continue reading

Advertisements

Χρονική επιμήκυνση της πολιτικής αδράνειας

Δημοσιεύτηκε στο tvxs.gr την 11η Νοεμβρίου 2012

Το συμβούλιο των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης ενέκρινε τη χρονική επιμήκυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής στην Ελλάδα κατά δύο έτη, έως το 2016. Η απόφαση διευκολύνει στο επίπεδο κατανομής των βαρών, αλλά επεκτείνει τη διάρκεια του προγράμματος λιτότητας. Προϋποθέτει άλλωστε επιπλέον χρηματοδότηση για τις τρέχουσες ανάγκες του Δημοσίου για δύο ακόμη έτη. Χρονική επιμήκυνση της αδράνειας στο επίπεδο των μεταρρυθμίσεων, διαβλέπει ο κ. Γιάννης Τσαμουργκέλης, διδάκτωρ της Οξφόρδης και επίκουρος καθηγητής της Διεθνούς Οικονομικής στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου. Continue reading

Οι εργασιακές σχέσεις και η σχέση με την πραγματικότητα

Δημοσιεύτηκε στη metarithmisi.gr την 11η Νοεμβρίου 2012

Οι εργασιακές σχέσεις στην Ελλάδα δεν αποτελούν μια μοναδική ενότητα ρυθμίσεων που αφορά και καλύπτει το σύνολο της αγοράς εργασίας. Για κάποιον που έχει σχέση με την πραγματική οικονομία, είναι ευθέως διακριτή η τυπική και η άτυπη αγορά εργασίας. Η άτυπη αγορά εργασίας σχετίζεται με κάθε παραοικονομική δραστηριότητα και πιο συγκεκριμένα, καλύπτει τις θέσεις και τις σχέσεις εργασίας που αφορούν οικονομικές δραστηριότητες που εκφεύγουν της επίσημης οικονομίας και λειτουργούν υπό καθεστώς πλήρους ή μερικής φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής. Η τυπική αγορά εργασίας, από την άλλη, μπορεί επίσης να διακριθεί στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα και αυτούς που εργάζονται στο δημόσιο τομέα, καθώς οι εργασιακές σχέσεις στους δύο αυτούς τομείς είναι τελείως διαφορετικές – όπως για παράδειγμα το προνόμιο της μη απόλυσης στο δημόσιο τομέα και η μη συσχέτιση των αμοιβών με την παραγωγικότητα. Η πολυσχιδικότητα της αγοράς εργασίας, περιπλέκεται ακόμα περισσότερο εάν λάβουμε υπόψη τους ανέργους, καθώς γι’ αυτούς δεν ισχύουν ρυθμίσεις εργασιακών σχέσεων και βρίσκονται αποκλεισμένοι.

Continue reading

Tο κόστος απουσίας ευρωπαϊκού σοσιαλδημοκρατικού κινήματος

Δημοσιεύτηκε στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ, 3/11/2012

H αναδιάταξη της Kεντροαριστεράς είναι στο προσκήνιο. Ωστόσο, η κυρίαρχη προσέγγιση είναι μάλλον μηχανιστική και εξαντλείται σε αποσχιστικές – συγκολλητικές θεωρήσεις, μετατρέποντας την αναδιάταξη σε απλή αναμόρφωση. Oι ανάγκες είναι βαθύτερες και άπτονται των ευρύτερων κοινωνικών διεργασιών, της πλήρους κατανόησης των χαρακτηριστικών της κρίσης, αλλά και της γνώσης για τις σύγχρονες τάσεις της Σοσιαλδημοκρατίας που απουσιάζουν από τον σχετικό πολιτικό διάλογο. Continue reading