(στην ΕΡΤ….) νίκησε η αβεβαιότητα

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος την 19η Ιουνίου 2013

Ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις, πολιτικές αθλοπαιδιές ή εσκεμμένα «ατυχήματα»; Είναι άραγε ριζοσπαστική μεταρρύθμιση η εξαγγελία αλλαγών χωρίς τον παραμικρό σχεδιασμό υλοποίησης; Είναι άσκηση εκμάθησης ώστε στο μέλλον να γίνουμε καλύτεροι; Ή μήπως είναι κινήσεις επιμελώς ατημέλητες ώστε να διεκπεραιώνουν συμφέροντα τρίτων;

Η συνεχιζόμενη περιπέτεια της ΕΡΤ όσο και οι περιπέτειες των αποκρατικοποιήσεων που εξαγγέλλονται και τελεσφορούν πριν καν ανοίξουν οι προσφορές, σε συνδυασμό με την ελληνική πολιτική κουλτούρα επιτρέπουν να αποδεχθούμε και τις τρεις εκδοχές. Στη Βουλή, στα κανάλια, στα καφενεία, θα φιλοξενηθούν με την ίδια θέρμη όλες οι εναλλακτικές. Από την ακραιφνή καθαρότητα των ιερομαρτύρων των μεταρρυθμίσεων μέχρι τις θεωρίες συνωμοσίας. Continue reading

Advertisements

ΕΡΤ, πολιτικές εξελίξεις και το μέλλον της δημοκρατίας

Αναγορεύθηκε η ΕΡΤ σε “ιδεολογικό” θέμα αντιπαράθεσης εντός κυβερνητικού συνασπισμού.. Ωστόσο η ουσία αφορά στο εάν θα είναι κλειστή ή ανοικτή κατά την αναδιάρθρωση της (δηλ κατά τη φάση εκδήλωσης των απολύσεων μερικών εκατοντάδων). Και εάν δεν τα βρουν θα πάμε σε εκλογές. Πολλοί αρέσκονται σε κραυγές δημοκρατίας και αρχών ξεχνώντας τι είναι η ΕΡΤ στο σύνολο και τη συνεισφορά της στην εκάστοτε κυβερνητική προπαγάνδα και τα κομματικά ρουσφέτια. Ελπίζουν μάλλον ότι ήρθε η δική τους σειρά να την εκμεταλλευτούν δεόντως. Κάποιοι άλλοι θέλουν να παραβλέπουν τη γενικότερη διαπλεκόμενη “αναρχία” στο χώρο και εμφανίζουν την εξυγίανση στο κρατικό κανάλι ως πανάκεια.
Όντως η ΕΡΤ εγείρει θέματα προς επίλυση για την πληροφόρηση, την ενημέρωση και τη δημοκρατία. Όντως η ΕΡΤ πρέπει να αλλάξει εκ βάθρων. Όντως η ΕΡΤ δεν χρειάζεται να κλείνει για να γίνουν όλα αυτά. Όντως ο τομέας της ενημέρωσης χρειάζεται γενικότερη ρύθμιση.
Όμως στις εκλογές το “ιδεολογικό” θέμα της ΕΡΤ …θα πάει περίπατο, όπως κάθε άλλο ιδεολογικό θέμα τέτοιου είδους τα τελευταία δεκάδες χρόνια της πολιτικής ιστορίας του τόπου… Και αυτό που θα κυριαρχήσει είναι ποιος έχει κάνει τι για το συμφέρον του πολίτη και ποιος του δίνει προοπτική. Ποιος είναι φερέγγυος και ποιος αποτελεσματικός. Continue reading

Γιάννης Μπουτάρης – Αλέκος Παπαδόπουλος

Δημοσιεύθηκε στη Μεταρρύθμιση, στις 18/6/2013

Η κρίση της ΕΡΤ έχει αναδείξει τα αδιέξοδα του χώρου της κεντροαριστεράς. Η ιδεολογικοποίηση της αναδιάρθρωσης της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης εκθέτει όταν προέρχεται από αυτούς που ανέχτηκαν το ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο του γερμανικού μονεταρισμού και το οποίο ευθύνεται για τη μνημειώδη ανεργία και τα κοινωνικά αδιέξοδα. Η δε επίκληση της δημοκρατίας για τη συγκεκριμένη απόφαση, είναι τουλάχιστον προβληματική με δεδομένη τη σωρεία Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου ως σύστημα κοινοβουλευτικής διακυβέρνησης της χώρας την τελευταία περίοδο. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι ο χρόνος αναδιάρθρωσης ενός οργανισμού πασιδήλως παρακμασμένου και πανάκριβου (τρείς μήνες προτείνει η δεξιά), που ανάγεται σε σύνορο αναγνώρισης των μεγάλων ιδεολογικών και πολιτικών σχηματισμών στον τόπο. Και δεν αρμόζει !!
Είναι σαφές ότι η λαίλαπα τη κρίσης αφήνει ελάχιστα περιθώρια αναγνώρισης ενός σύγχρονου σοσιαλδημοκρατικού λόγου στο πλαίσιο της υφιστάμενης καθεστηκυίας σκέψης. Αντικειμενικά οι διαφοροποιήσεις επιβάλλουν την κύλιση των σοσιαλιστικών κομμάτων προς τις πολιτικές των συντηρητικών, διεκδικώντας τη άμεση δημοσιονομική εξυγίανση. Εναλλακτικά η κύλιση γίνεται στις κατευθύνσεις του αριστεροφανούς ή ακροδεξιού λαϊκισμού με την επιλεκτική επίκληση ιδεολογικών θεμάτων, ή την διεκδίκηση αύξησης δημοσιονομικών δαπανών για τη διασφάλιση των «λαϊκών» συμφερόντων ειδικών κατηγοριών της κοινωνίας. Continue reading

η ερτ και η κεντροαριστερά, η Στάη και η Ελιά

αν καταλαβαίνω καλα…η φυσιογνωμία της νέας κεντροαριστεράς οργανώνεται γύρω από το ιδεολογικό θέμα της διατήρησης της λειτουργίας της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης ενόσω αυτή θα αναδιαρθώνεται απολύοντας 1000 εργαζόμενους, σε αντίθεση με τη δεξιά που για να το κάνει την κλείνει για τρεις μήνες…

Και με αυτό το πλάισιο θα πάμε και σε εκλογές!!!!!!

Ευτυχώς που βρέθηκε και η ερτ και μας βοήθησε να ξεκαθαρίσουμε τι είναι κεντροαριστερά στην Ελλάδα. Με την ερτ ανοικτή στη μεταβατική περίοδο, τα φορολογικά μέτρα είναι πιο γλυκά..και τα επιτόκια των τραπεζών μοιάζουν κοντύτερα…και χρήματα αισθάνεσαι να κυκλοφορούν στην αγορά…και οι άνεργοι έχουν μέσα τους ένα πνεύμα αισιοδοξίας… και οι φτωχοί βρίσκουν ένα λόγο να μην αισθάνονται κοινωνικά αποκλεισμένοι..και οι νέοι να μη μεταναστεύουν…και το όραμα προσδιορισμού της χώρας είναι πλέον ορατό… Ξέρουμε που πάμε!!!

Άσε που όσο θα λειτουργεί (πριν αλλάξει οριστικά από όλους μαζί και έρθει η αξιοκρατία και το Καλαματιανό BBC), η ποιότητα της θα σε κάνει να ξεχνιέσαι και οι άνθρωποι της δεν θα σου θυμίζουν σε τίποτα το πελατειακό παρελθόν και ούτε που θα σε κάνουν να αναρωτιέσαι πως βρέθηκαν εκεί… Σίγουρα η Στάη (και όχι η “Ελιά” Καλαμάτας), δικαιούται να είναι το σήμα του νέου κόμματος…

περι ερτ…..

– Η ΝΔ ανοίγει ένα μέτωπο δοκιμασίας των συμμάχων της.. οι ενδείξεις λένε ότι μάλλον θα τους εκθέσει..
– Άγνωστη η κατάληξη της διεκπεραίωσης των πελατειακών σχέσεων των μεγάλων κομμάτων με τα σώματα ειδικών ψηφοφόρων που φιλοξενούνταν κατά συρροή στην ερτ
– Σίγουρο είναι ότι κάποιες εκατοντάδες θα είναι από αύριο στην ανεργία..ενώ σημαντικό ποσοστό από αυτούς θάπρεπε να είναι δικαίως άνεργοι από καιρό…
– Σίγουρο είναι ότι όλοι μαζί, πληρώνουμε την ερτ και όλους τους αργόμισθους, απίθανους και ανίκανους όσο και τους πολιτικούς φίλους τους στη συμπολίτευση και την αντιπολίτευση και αλλού που τους έβαζαν με υψηλότατους μισθούς στην προς απαξίωση ερτ… (παραλογισμός στο έπακρο!!!!!!).
– Σίγουρο είναι επίσης ότι πληρώνουμε τη φιλοξενία εντός της ερτ, ανθρώπων με “παρελθόν”, όπου ο ένας κρύβει τον άλλο και όλοι μαζί τις απρέπειες τους υπό την πολιτική προστασία πελατειακών διαπλοκών και ανομολόγητων διασυνδέσεων – άραγε, τα ονοματα και οι “ιστορίες” τους θα δουν το φως της δημοσιότητας;.

– Τέλος, σίγουρο είναι ότι θα χάασουμε κάποιες λίγες αλλά σημαντικά ποιοτικές στιγμές ραδιοτηλεοπτικού χρόνου που μας χάριζε το κρατικό μέσο (συνήθως μεταμεσονύχτιες ώρες), ακόμα και σε αυτή την καταρρέουσα εκδοχή του.

Και όλα καταλήγουν σε οργή…
Όχι για κάτι παρακμαζμένο που έπρεπε νάχει κλείσει από καιρό. Ούτε πολύ περισσότερο επειδή κάτι καινούργιο θα φτιαχθεί (Ουαί και αλλοίμονο εάν δεν φτιαχθεί!!!!!!!). Η οργή είναι που κλείνουν την δημόσια ραδιοτηλεόραση αυτοί που την έφεραν στο κακό της χάλι ενώ θάναι οι ίδιοι που θα την ξαναφτιάξουν. Η οργή είναι τέλος για όλους αυτούς που θα ταλαιπωρηθούν στην ανεργία άδικα, ενώ εργάσθηκαν με φιλότιμο, σεβόμενοι το ψωμί που έβγαζαν και το κοινό που τους χρηματοδοτούσε.