Χαμένη φερεγγυότητα

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος την 30η Οκτωβρίου 2013

Στην αρχή ήταν πρωτογενές πλεόνασμα για το 2013. Το 2014, το πλεόνασμα ήταν δεδομένο όπως και οι θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης. Μετά ήρθε το αδιαπραγμάτευτο επί νέων οριζόντιων μέτρων -με ό,τι και αν σημαίνει πλέον αυτό- όπως επίσης και η δεδομένη αναδιάρθρωση του χρέους. Και τότε εμφανίσθηκε η εκτίμηση της τρόικας ότι τα νούμερα δεν βγαίνουν και η άρνηση της συζήτησης για το χρέος από την καγκελάριο. Μια ευθεία αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος και της διοικητικής αποτελεσματικότητας της κυβέρνησης ότι θα επιτύχουν τη συγκέντρωση των εσόδων και τον περιορισμό των δαπανών που εκτιμούν, αλλά και της επάρκειάς του να ορθώσει λόγο για τα χρωστούμενα.

Αμφισβήτηση ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των πολιτών και πολύ περισσότερο μεταξύ των ειδημόνων περί τα οικονομικά και τα πολιτικά αυτού του τόπου. Το αποτέλεσμα: η αναδίπλωση της κυβέρνησης επί των βεβαιοτήτων της (sic!), αλλά και ο ορυμαγδός της προπαγάνδας για τους κακούς ξένους. Ολους αυτούς που δεν καταλαβαίνουν τις θυσίες του λαού (βλέπε το Μνημόνιο και η εξειδίκευση των μέτρων από την ελληνική κυβέρνηση), δεν παίρνουν από λόγια (βλέπε πολιτική διαπραγμάτευση), και το μόνο για το οποίο νοιάζονται είναι οι αριθμοί (βλέπε υλοποίηση συμφωνίας μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας). Ωσάν κυβερνώντες ή αντιπολιτευόμενοι επί τόσα χρόνια μεριμνούσαν αδιαλείπτως για την προώθηση των μεταρρυθμίσεων, την απελευθέρωση των επαγγελμάτων (ας μας ονομάσουν ένα), την προώθηση των αποκρατικοποιήσεων, το συμμάζεμα των δαπανών κ.λπ. ‘Η ωσάν να επιδεικνύουν μεγάλη ευαισθησία έναντι των θυσιών του λαού όταν προέβαιναν και προβαίνουν σε αλόγιστες δαπάνες, διορισμούς ημετέρων, εξυπηρετήσεις ψηφοφόρων ή παραβλέψεις έναντι παρανομιών.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Η χώρα εισπράττει τη δικαιολογημένη αμφισβήτηση της φερεγγυότητας του πολιτικού συστήματος τόσο από το εσωτερικό όσο και από το εξωτερικό. Δεν είναι οι «κακοί» ξένοι. Το πρόβλημα είναι το πολιτικό σύστημα και οι εκφραστές του. Η δημοκρατία χρειάζεται ανανέωση όσο ποτέ. Ανανέωση στο σύστημα, στους φορείς και στα πρόσωπα που πρέπει να δρομολογηθεί άμεσα με όρους φυσικής εξέλιξης, για να μην προκύψει με όρους ανατροπής λόγω καταβαράθρωσης και κρίσης. Η δημοκρατία πρέπει να οργανώσει την εξέλιξή της αποκρούοντας όλους αυτούς που απεργάζονται τη διατήρηση ενός «αμετροεπούς» και εξευρωπαϊσμένου πελατειακού πολιτικού συστήματος των ίδιων πάντα ειδικών συμφερόντων, όσο και την παραμονή τους στην εξουσία, ακόμα και μετά την κρίση που προκάλεσαν και συντηρούν.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s