Ο άνους πανηγυρισμός του αυτονόητου

Δημοσιεύτηκε στο Protagon την 25η Φεβρουαρίου 2014

Ήταν γνωστή η πολιτική του αυτονόητου. Όπως είναι γνωστό και το αυτονόητο. Επίσης, είναι γνωστή και η απόσταση μεταξύ πραγματικότητας και αυτονόητου που χαρακτηρίζει την καθημερινότητα όπως την αντιμετωπίζουν οι πολίτες, είτε λόγω θεσμικών αγκυλώσεων, επίκτητων συμπεριφορών λειτουργών του δημοσίου, ή συνδυασμού των παραπάνω. Τώρα τελευταία γίνεται της μόδας η επιτυχία του αυτονόητου ή, καλύτερα, η επιτυχία της αποκατάστασης του αυτονόητου. Δηλαδή, ο πανηγυρισμός της λογικής στη διαχείριση των δεδομένων. Ok! Αφού πρέπει… ας πανηγυρίσουμε που επιτέλους στον 21ο αιώνα κάποιοι υποχρεώθηκαν (ελέω μνημονίου) να εκσυγχρονίσουν τις δομές εξυπηρέτησης των πολιτών από την εφορία κάνοντας χρήση του διαδικτύου… ή για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, ή ότι ΘΑ γίνεται ηλεκτρονική παρακολούθηση των αδειούχων από τις φυλακές… Και ας συνιστούν όλα αυτά, εφαρμογές δοκιμασμένες στις αναπτυγμένες χώρες εδώ και δεκαετίες. Ουσιαστικά είναι σαν να πανηγυρίζουμε την αντιγραφική ανάπτυξη και μάλιστα την κακέκτυπη ανάπτυξη. Το ότι αναπτυσσόμαστε κάνοντας με καθυστέρηση και λίγο λάθος… ό,τι έκαναν οι άλλοι. Σαν να πανηγυρίζουμε την ανάπτυξη των οικειοθελώς καθυστερημένων. Δηλαδή σαν να χαιρόμαστε που φωτίζουμε την κουζίνα με ηλεκτρισμό πατώντας τον διακόπτη του υπνοδωματίου που χρόνια αρνιόμασταν να πατήσουμε… με ό,τι υπονοεί το γεγονός για «ημάς», τους πρωταγωνιστές του δράματος! Continue reading

Advertisements

Δημοσιονομική -όχι οικονομική- ανάκαμψη

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος στις 19 Φεβρουαρίου 2014

Το πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα εγείρει παιανισμούς. Ανακάμπτουμε; Η κυβερνητική εφαρμογή της πολιτικής της τρόικας στηρίχθηκε στην απελευθέρωση της αγοράς εργασίας και τη δημοσιονομική προσαρμογή περιορίζοντας καταλυτικά το εύρος της οικονομικής πολιτικής. Σε ένα πλαίσιο χαμηλού εργατικού κόστους, η μόνη μέριμνα ήταν και παραμένει η διαχείριση των δημόσιων λογιστικών. Οι αναγκαίες αλλαγές στο Δημόσιο έμειναν πίσω. Το βάρος έπεσε στη συγκέντρωση των φορολογικών εσόδων με τρόπο αποδιαρθρωτικής κατάρρευσης και όχι διαρθρωτικής προσαρμογής. Continue reading

Τι τρώνε τα «μαύρα κοράκια» και δεν ψοφούν;

Δημοσιεύτηκε στη Μεταρρύθμιση, 17.2.2014

Έντονη η αντίδραση του υπουργού Χρυσοχοίδη στην αντίθεση που εξέφρασε η Χρυσή Αυγή για την αύξηση των διοδίων. Τόσο έντονη που ξεπέρασε αυτό το ίδιο το θέμα της συζήτησης για την αύξηση των διοδίων. Μια αύξηση παράταιρη σε σχέση με την συγκυρία, ανερμάτιστη σε σχέση με την οικονομική πολιτική (στο βαθμό που υπάρχει και που προωθεί την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων ή την ελάφρυνση των ήδη βεβαρυμμένων νοικοκυριών). Μια αύξηση που σαφέστατα ενισχύει τους κατασκευαστές σε σχέση με τους καταναλωτές της υπηρεσίας και μάλιστα με τρόπο παράφορα άδικο καθώς μεταφέρει εισόδημα στους πρώτους για μια υπηρεσία που δεν έχει ακόμα παραχθεί. Continue reading

Σταυροδοσία, ευρωεκλογές και άλλα «τεχνάσματα» περί το πολιτικό σύστημα

Η αλλαγή στο τρόπο εκλογής των ευρωβουλευτών κα οι φημολογούμενες επεμβάσεις στο πολιτικό σύστημα που εξαντλούνται σε αριθμητικές αναδιατάξεις βουλευτικών εδρών δεν θίγουν την ουσία του προβλήματος των πελατειακών σχέσεων που προκύπτουν από την επαγγελματοποίηση της πολιτικής. Αντίθετα, η γενίκευση της χρήσης του σταυρού προτίμησης ενισχύει τα πελατειακά συστήματα, τις εξαρτήσεις των πολιτικών από τα μέσα ενημέρωσης και τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα και περαιτέρω την συμμοριοποίηση των κομμάτων και την οπαδοποίηση των πολιτών. Το πολιτικό σύστημα που θέλει να αντιμετωπίσει ειλικρινά τη ντροπή των πελατειακών πολιτικών σχέσεων, πρέπει να βασίζεται στην κινητικότητα των πολιτικών στις εκλόγιμες θέσεις, την ανανεωσιμότητα του πολιτικού προσωπικού, με κορύφωση τη θέσπιση θητειών ή μέγιστου χρόνου παραμονής των πολιτικών στους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς. Το νέο πολιτικό σύστημα πρέπει να βασίζεται στην θεσμική ενίσχυση της δημοκρατίας έναντι των εξουσιών των προσώπων και των προσωποπαγών θέσεων, όσο και στη γνήσια αντιπροσωπευτικότητα της βούλησης των πολιτών.

Η επιδερμική ενασχόληση με το πολιτικό σύστημα μέσω αριθμητικών ασκήσεων, χωρίς μελέτη, διάλογο σχεδιασμό αποκαλύπτει τους χειρισμούς της κυβερνητικής συμμαχίας ως ένα ακόμα ΤΕΧΝΑΣΜΑ. Ένα τέχνασμα που συγκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις για τη διευθέτηση εσωκομματικών ισορροπιών των κυβερνητικών εταίρων.

Δυστυχώς όμως, τα τεχνάσματα αποκαλυπτόμενα, δεν εκθέτουν απλώς τους εμπνευστές. Επιτείνουν το χάσμα εμπιστοσύνης των πολιτών στους πολιτικούς και θίγουν την ίδια τη δημοκρατία.

Πάμε βόλτα… στο χάος;

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος στις 5 Φεβρουαρίου 2014

Το περιβάλλον οικονομικής και κοινωνικής πόλωσης που έχει δημιουργηθεί από την επιδεινούμενη αποσάθρωση της παραγωγικής δομής, τη δραματική μείωση των μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων και την αφυδάτωση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας έχει καταλήξει στη συρρίκνωση της μεσαίας τάξης, την αύξηση των φτωχών και κοινωνικά αποκλεισμένων. Το έδαφος της πολιτικής αστάθειας έχει στρωθεί. Το προβληματικό επίπεδο του πολιτικού προσωπικού υπό το κυρίαρχο πλέγμα πελατειακών πολιτικών σχέσεων και η αδυναμία ιδεολογικής διαχείρισης της κρίσης καταλήγουν σε άκριτη, ανερμάτιστη και ολομέτωπη πολιτική πόλωση. Continue reading