Παλικαρισμοί εξόδου…

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος στις 16 Οκτωβρίου 2014

Η πολιτική στρατηγική διαχείρισης της κρίσης στηρίχθηκε στη δημοσιονομική προσαρμογή και την ανεξάρτητη νομισματική πολιτική που εκπορεύεται από τις τράπεζες, υπό τον όρο της μεταρρυθμιστικής πλημμυρίδας που αναβαθμίζει δομές και θεσμούς, έτσι ώστε η οικονομία να απελευθερώσει τις αγκυλωμένες παραγωγικές της δυνατότητες. Κοντεύουν πια 7 χρόνια από τότε. Δημοσιονομική προσαρμογή «επετεύχθη», η νομισματική πολιτική καθοδηγείται ανεξαρτήτως, η εθνική περιουσία έχει απαξιωθεί κατά 25%, η ανεργία στο 27% και το βιοτικό επίπεδο επιδεινώνεται.

Και όλα αυτά για να επιτελεστούν οι μεταρρυθμίσεις, που όμως δεν επιτελέστηκαν. Πελατειακές αναβολές και αλλοιώσεις καταλήγουν σε πλημμυρίδα οριακών αλλαγών που αποκαλύπτονται στις περιοριστικές ερμηνευτικές εγκυκλίους μεγαλόσχημων νομοσχεδίων, ή στις εκάστοτε απογραφές αποτελεσμάτων. Αγορές απελευθερώνονται, αλλά οι τιμές δεν πέφτουν. Επαγγέλματα ανοίγουν, αλλά τα εμπόδια για την είσοδο δεν περιορίζονται. Επιχειρήσεις ιδιωτικοποιούνται, αλλά συνεχίζουν να λειτουργούν σαν δημόσιοι οργανισμοί. Η φοροδιαφυγή καταπολεμάται, αλλά η φορολόγηση των οικονομικά αδύνατων αυξάνεται. Το Δημόσιο αλλάζει, αλλά η ταλαιπωρία των πολιτών συνεχίζεται. Και μέσα σε όλα αυτά η κυβέρνηση διεκδικεί την «ελευθερία» της έναντι της εποπτείας των δανειστών. Και ας είναι το υψηλότερο επιτόκιο δανεισμού το κόστος αυτής της «ελευθερίας». Και ας περιορίζει τους όρους χρηματοδότησης των τραπεζών και την προοπτική ανάκαμψης της ρευστότητας. Και ας είναι οι «διεκδικητές» αυτοί που οικοδόμησαν το σύστημα της κρίσης και αποσάθρωσαν την κοινωνία στην πορεία εξόδου από αυτήν. Προέχει το κομματικό όφελος της προεκλογικής περιόδου όπου κυβερνητικά «λεφούσια» θα κηρύττουν την «εθνική ανεξαρτησία» κατά της τρόικας, την ίδια στιγμή που τα «παλικάρια» της αντιπολίτευσης θα διεκδικούν το «ξερίζωμα» του μνημονιακού εχθρού. Πλειοδοσία λαϊκισμού… πολιτικός παραλογισμός μιας κομματαρχικής δημοκρατίας που αποδεικνύει ότι «the game is NOT over». Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν αντί αυτών προωθούσαμε μεταρρυθμίσεις με περιεχόμενο και πραγματική κοινωνική μέριμνα. Αν κάναμε ειλικρινείς κινήσεις για κατάργηση του πελατειακού πολιτικού συστήματος, αναβαθμίζοντας το επίπεδο πολιτικής εκπροσώπησης της χώρας.

Αν ενισχύαμε πραγματικά την επιχειρηματικότητα και τις ίσες ευκαιρίες για όλους, απεγκλωβίζοντας την οικονομία από τις εξαρτήσεις των ιεραρχημένων επιχειρηματικών συμφερόντων. Αν υποστηρίζαμε συγκροτημένα και συλλογικά την αναδιάρθρωση του χρέους. Αν δεν κρύβαμε με φθηνές ρητορείες αυτό που είμαστε, προσπαθώντας επιτέλους να συμφωνήσουμε πού θέλουμε πραγματικά να το πάμε.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s