Κάποιος να τους μαζέψει Πηγή:www.capital.gr

Δημοσιεύτηκε στο Capital στις 27 Απριλίου 2015

Όταν η ρευστότητα καταρρέει, η ύφεση καταλαμβάνει την οικονομία, και η κυβέρνηση συγκεντρώνει τα αποθεματικά και ρευστά διαθέσιμα οργανισμών του ευρύτερου δημόσιου τομέα και των ΔΕΚΟ, αδιαφορώντας για την επιδείνωση που προκαλεί αλλά και τους κινδύνους μιας μελλοντικής αστάθειας… υπάρχει πρόβλημα. Περιορίζει τη δυνατότητα του ευρύτερου δημοσίου να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του έναντι τρίτων, και «σοκάρει» αρνητικά την ήδη χειμαζόμενη αγορά.

Τα πράγματα επιδεινώνονται από τη δεδομένη πρόθεση να κατευθύνει αυτά τα ποσά στην αποπληρωμή τοκοχρεωλυτικών δόσεων, καθώς επιφέρει διαρθρωτική αποδυνάμωση της οικονομίας για τη διεκπεραίωση μιας τρέχουσας ανάγκης, που κανονικά θα έπρεπε να χρηματοδοτηθεί είτε με φορολογικά έσοδα, είτε με την περιστολή των δαπανών του δημοσίου.

Κάποιοι ευφάνταστοι εκ των κυβερνητικών στελεχών μάλιστα, «δεσμεύονται» για την άμεση επιστροφή των ποσών. Μέχρι να αποδειχθεί ότι επιστροφή «θα γίνει», τα διαθέσιμα και τα αποθεματικά θα βρεθούν να χρηματοδοτούν απλώς την πληρωμή των δόσεων, μισθούς, συντάξεις, ή ακόμα και παροχές ή φορολογικές εκπτώσεις. Ουσιαστικά, παριστάνουμε τους άνετους έχοντας κατεβάσει και άλλο τον πάτο του βαρελιού που λίαν συντόμως θα συναντήσουμε.

Όμως με δεδομένη την ευρύτερη αμετροέπεια διαχείρισης των δημοσίων οικονομικών, το πρόβλημα δεν είναι πλέον η μια ακόμα δημοσιονομική εκτροπή. Το πρόβλημα είναι η ανοχύρωτη πολιτεία που γίνεται αντικείμενο λεηλασίας για τη διεκπεραίωση της εκάστοτε βούλησης του κάθε τυχαίου, που καλείται από τον εκάστοτε πρωθυπουργό να υλοποιήσει τα «όνειρα» του.

Η χώρα οδεύει χωρίς δομές, δίχως κανόνες και με δεδομένη την έλλειψη θεσμών εποπτείας της κάθε εξουσίας. Ένα απόλυτο θύμα της αυθαιρεσίας των εξουσιών που εκπορεύονται από το πρωθυπουργοκεντρικό μοντέλο διακυβέρνησης. Όποιος αναδεικνύεται πρωθυπουργός εξουσιάζει απολύτως τη χώρα. Ουσιαστικά ψηφίζουμε κάθε λίγο και λιγάκι για το «Σουλτάνο» της περιόδου, με τους βουλευτές «αυλικούς» και τους υπουργούς «μπέηδες».

Δίχως θεσμούς ελέγχου εκλεγμένους απευθείας από το λαό, όπως για παράδειγμα η Γερουσία. Δίχως σύγχρονες συνταγματικές προβλέψεις για τη δημοσιονομική διαχείριση και εποπτεία.

Και όμως παρά το μέγεθος των ανεπαρκειών και ελλείψεων της δημοκρατικής συγκρότησης της ελληνικής πολιτείας, η χώρα δεν προβλέπεται να συζητήσει για αυτά τα τεράστια ζητήματα λειτουργίας που προέκυψαν και προκύπτουν από την κρίση πριν το 2021… Αλλά και πάλι, ίσως η χώρα να μην θέλει να συζητά περί αυτών. Προτιμά να ασχολείται με την πολιτική ως αντιμετάθεση ευθυνών για το επιφαινόμενο, με έφεση σε κυμβαλισμούς και κυμβαλίζοντες που επιχειρηματολογούν χρησιμοποιώντας ο ένας τις παρανομίες και παρατυπίες του άλλου.

Πηγή:www.capital.gr

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s