Ο συνδικαλισμός των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος στις 31 Μαρτίου 2016

Τι επιτέλους εφαρμόζεται σε αυτή τη χώρα. Με τι κριτήρια διοικείται; Οι μακρόπνοες πολιτικές χάνονται μέσα από γελοίες αναφορές κυβερνώντων, αποδυναμώνοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών για το μέλλον της χώρας. Aνόητες δηλώσεις για μεγαλόπνοα σχέδια που θα μετατρέψουν ξερονήσια σε παραδείσους, επενδυτικά σχέδια που κρύβονται στις τσέπες μεταναστών (που μέχρι προ ολίγου «λιάζονταν» στις πλατείες), και την ίδια στιγμή «διαβλεπόμενα» εμπόδια στην εκμετάλλευση του αεροδρομίου, κυβερνητικές αναστολές σε δρομολογημένες επενδύσεις επιχειρήσεων. Υποβολιμαίες πολιτικές πράξεις, που περιορίζουν το κράτος δικαίου και ενισχύουν τον κομματισμό και το παρακρατικό μόρφωμα που υποκαθιστά τις θεσμοθετημένες εξουσίες μιας διαφανούς αστικής δημοκρατίας ευρωπαϊκού τύπου και από την άλλη μεγαλόστομες διακηρύξεις ενάντια στη διαφθορά. Continue reading

Advertisements

Μετά την κρίση, τι;

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος στις 17 Μαρτίου 2016

Κάθε κρίση είναι μια συνάντηση με το τέλος. Μια ακραία υπαρξιακή δοκιμασία που διατάσσει το υποκείμενο της κρίσης να αναστείλει τη διαδρομή του. Η μόνη υπέρβαση είναι η αλλαγή. Oχι η μετεξέλιξη (αυτή έχει απαγορευθεί), αλλά ο εναλλακτικός προσδιορισμός του μέλλοντος και η χάραξη μιας νέας πορείας προς αυτόν. Εάν ο εναλλακτικός προσδιορισμός δεν καταστεί πραγματικότητα, η κρίση καταλήγει στο τέλος. Eνα οριστικό τέλος για κάθε υποκείμενο που δεν εναρμονίζεται με τις επιταγές και τις προσδιοριστικές δυνάμεις που υποκρύπτει μια κρίση. Eτσι και την Ελλάδα. Η κρίση αποκάλυψε το τέλος της στρατηγικής και πολιτικής τακτικής του προσαρμοστικού εκσυγχρονισμού που η χώρα ακολούθησε από την ένταξή της στην ΕΟΚ. Μια στρατηγική και πολιτική τακτική που κάθε φορά συναντούσε τις κανονιστικές απαιτήσεις ή τις εξελίξεις των παγκόσμιων αγορών και έπαιρνε τότε (και μόνο τότε) τα άκρως απαραίτητα μέτρα προσαρμογής. Continue reading

Ελληνική ναυτιλία: ώρα μηδέν ή ώρα ηγεμονίας;

Δημοσιεύτηκε στο Capital στις 10 Μαρτίου 2016

Η επιστολή της Επιτρόπου Margrethe Vestager προς την ελληνική κυβέρνηση με θέμα την κρατική ενίσχυση που υποκρύπτει το καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας και άλλες φορολογικές ελαφρύνσεις που προβλέπονται στον νόμο αριθ. 27 της 19ης Απριλίου 1975, όπως τροποποιήθηκε και οι συνεπακόλουθες προτάσεις προσαρμογής, αλλάζει θεμελιωδώς τα δεδομένα για την ελληνική (και ευρωπαϊκή) ναυτιλία. Η Ελλάδα καλείται να αλλάξει το ευρύτερο καθεστώς φορολογίας των επιχειρήσεων του ναυτιλιακού και ευρύτερου ναυτιλιακού κλάδου. Continue reading

Τσαμουργκέλης στο bankingnews.gr: Η οικονομία βρίσκεται στο βαθύτερο σημείο της κρίσης

Δημοσιεύτηκε στο Bankingnews στις 8 Μαρτίου 2016

– Έχοντας πάντα υπόψη τις παθογένειες της Ελλάδας, υπάρχει στον παγκόσμιο χάρτη κάποιο οικονομικό μοντέλο, ένα επιτυχημένο πρότυπο που θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και να δημιουργήσουμε μία ισχυρή και βιώσιμη οικονομία;

Απάντηση Ι. Τσαμουργκέλη: Ο ιδιότυπος ελληνικός πελατειακός καπιταλισμός εύκολα κατατάσσεται στη συγκριτική των οικονομικών στην κατηγορία των καπιταλισμών ιεραρχικών επιχειρηματικών συμφερόντων που στην περίπτωση μας, συμπεριλαμβάνουν και ιεραρχήσεις συμφερόντων γύρω από ειδικές κοινωνικές ομάδες (πχ υπάλληλοι συγκεκριμένων υπουργείων, ΔΕΚΟ κλπ).
Σε αυτή την «κατηγορία» καπιταλισμού, βασικό χαρακτηριστικό των αγορών είναι οι ολιγοπωλιακές διατάξεις όπου λίγες τον αριθμό επιχειρήσεις ελέγχουν την αγορά μέσω της διαμόρφωσης δικτύων με προνομιούχους ή λιγότερο προνομιούχους συνδεόμενους προμηθευτές ή πωλητές.
Η κατάσταση της ιεραρχικής εξάρτησης επιδεινώνεται σε περιπτώσεις όπου οι ολιγοπωλιακές επιχειρήσεις είναι κρατικοδίαιτες και συνδέουν τον κύκλο εργασιών με τον δημόσιο ή ευρύτερο δημόσιο τομέα. Η υπέρβαση αυτού του μοντέλου μπορεί να μας οδηγήσει είτε σε ένα καπιταλισμό αγορών όπως στις ΗΠΑ με ισχυρό και ανεμπόδιστο ανταγωνισμό αλλά και ισχυρότερη εποπτεία εκ μέρους των ρυθμιστικών αρχών, είτε σε καπιταλισμό ευρωπαϊκού τύπου με σημαντικούς θεσμούς και παραδόσεις συνεννόησης μεταξύ των παραγωγικών φορέων, του κράτους και των νομισματικών αρχών.
Η επιλογή είναι στα χέρια του πολιτικού συστήματος ώστε να κατευθύνει τον ελληνικό σχηματισμό προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση. Continue reading

Προσφυγικό διά χειρός Τουρκίας

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος στις 3 Μαρτίου 2016

Η Τουρκία έχει σύνορα με τη Βουλγαρία και θαλάσσια σύνορα με παρευξείνιες χώρες, μέσω των οποίων θα μπορούσαν οι πρόσφυγες να περάσουν τα σύνορα της ΕΕ. Επέλεξε ωστόσο την Ελλάδα και έστησε τους «εθελοντικούς», παρακρατικούς, επίσημους και ανεπίσημους μηχανισμούς, ώστε να οδηγήσουν σχεδόν το σύνολο των προσφύγων στη χώρα μας, ιδιαίτερα μετά την ανάδειξη των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ. Αντικειμενικά οι λοιπές ευρωπαϊκές χώρες, προτεραιοποιώντας το εθνικό τους συμφέρον, έκλεισαν τα σύνορα κάνοντας αυτό που ήταν φυσικό προσδοκώμενο για την Τουρκία. Τη συσσώρευση προσφύγων στην Ελλάδα. Ουσιαστικά η Τουρκία εκίνησε μια ωρολογιακή βόμβα που αποδυναμώνει σταδιακά τη χώρα σε όλα τα επίπεδα, ενόσω εμείς διανύουμε ακόμα τη ρομαντική περίοδο διαχείρισης του Προσφυγικού. Continue reading