Ο συνδικαλισμός των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος στις 31 Μαρτίου 2016

Τι επιτέλους εφαρμόζεται σε αυτή τη χώρα. Με τι κριτήρια διοικείται; Οι μακρόπνοες πολιτικές χάνονται μέσα από γελοίες αναφορές κυβερνώντων, αποδυναμώνοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών για το μέλλον της χώρας. Aνόητες δηλώσεις για μεγαλόπνοα σχέδια που θα μετατρέψουν ξερονήσια σε παραδείσους, επενδυτικά σχέδια που κρύβονται στις τσέπες μεταναστών (που μέχρι προ ολίγου «λιάζονταν» στις πλατείες), και την ίδια στιγμή «διαβλεπόμενα» εμπόδια στην εκμετάλλευση του αεροδρομίου, κυβερνητικές αναστολές σε δρομολογημένες επενδύσεις επιχειρήσεων. Υποβολιμαίες πολιτικές πράξεις, που περιορίζουν το κράτος δικαίου και ενισχύουν τον κομματισμό και το παρακρατικό μόρφωμα που υποκαθιστά τις θεσμοθετημένες εξουσίες μιας διαφανούς αστικής δημοκρατίας ευρωπαϊκού τύπου και από την άλλη μεγαλόστομες διακηρύξεις ενάντια στη διαφθορά.Περιορισμός της δημοκρατίας, της ενημέρωσης αλλά και της ελεύθερης ατομικής και επιχειρηματικής δράσης υπό ένα διαμορφούμενο (αριστερό;) σύστημα 4 ολιγοπωλίων ανά κλάδο παράλληλα με συνθήματα για κάποιου είδους ελευθερία στη δράση των πολιτών. Απώλεια εθνικής κυριαρχίας με τη μετάθεση των αρμοδιοτήτων ελέγχου των ανατολικών συνόρων στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ και την πλήρη εγκατάλειψη κάθε εθνικής πολιτικής πρωτοβουλίας στη διαχείριση του Προσφυγικού, που έχουν φέρει τη χώρα στην κατηγορία κυριαρχούμενης περιφερειακής δημοκρατίας της Ευρώπης. Ανευ μέτρου επίδειξη των διαπλεκόμενων συμφερόντων ως κυρίαρχο σύστημα εξουσίας της δημοκρατίας ομού με δηλώσεις για λαϊκή κυριαρχία. Πλήρης εγκατάλειψη του κράτους μέριμνας και ευρύτερα του κράτους, όπως αυτή απογράφεται από την απάνθρωπη κατάντια του προσφυγικού προβλήματος αλλά και την εγκατάλειψη των φτωχοποιημένων και φτωχών πολιτών, που ως αποδέλοιπα της κρίσης προσμένουν απέλπιδες τη διασφάλιση του ελάχιστου επιπέδου διαβίωσής τους.

Και ενώ όλα αυτά συνιστούν τα μεγάλα πολιτικά θέματα γύρω από τα οποία οποιαδήποτε δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση θα έπρεπε να επικεντρώσει τις δραστηριότητές της, αίφνης μετατρέπονται σε πτυχές μιας συνδικαλιστικής προσέγγισης της πολιτικής. Με άλλα λόγια, μια προσέγγιση διεκπεραίωσης των καρκινωματικών αποφύσεων των θεμάτων αυτών, έτσι ώστε να υπερβληθούν τα άμεσα προβλήματα που αποκαλύπτουν το μέγεθός τους και να δοθεί η δυνατότητα αναβολής, απόκρυψης και συνέχειας της αμετροεπούς όσο και έκνομης πολιτικής διαχείρισης της κυβερνητικής εξουσίας. Μόνο που αυτή η συνδικαλιστική διαχείριση της πολιτικής είναι εντέλει αντιπατριωτική και καμία σχέση δεν έχει με τις απαιτήσεις των καιρών και τις ανάγκες υπερβατικού εκσυγχρονισμού που έχει η χώρα έτσι ώστε να βρεθεί ξανά εντός των ευρωπαϊκών πλαισίων πολιτικού πολιτισμού, δημοκρατίας και οικονομικής συγκρότησης.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s