Αυτά τα ιδίοις αναλώμασιν (προετοιμάζοντας τον εμφύλιο)

Δημοσιεύτηκε στη Μεταρρύθμιση στις 12 Φεβρουαρίου 2016

Η κυβέρνηση και το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ συγκροτεί σταδιακά ένα τύπο κρατισμού κάτω από το επιφαινόμενο «φιλελευθερισμό» των «ευρωπαϊκών» μεταρρυθμίσεων που ειρήσθω εν παρόδω επιβλήθηκαν και ουδέποτε υπηρετήθηκαν ιδεολογικά και πολιτικά. Απλώς αποτέλεσαν το άλλοθι του κρατιστικού ελέγχου της πολιτικής (πράξεις νομοθετικού περιεχομένου), της κοινωνίας (φίμωση της ενημέρωσης περιορισμός και εκβίαση των ΜΜΕ) και της οικονομίας (όπου με το συνέργεια των τραπεζών επιλέγουν ποια επιχείρηση θα επιβιώσει και ποια θα πουληθεί ή θα πτωχεύσει). Continue reading

Advertisements

Αν ο αφηγητής είναι βρικόλακας… δεν πας για ύπνο το βράδυ

Δημοσιεύτηκε στη Μετρρρύθμιση στις 22 Δεκεμβρίου 2015

Ο μεσαίος χώρος του εκσυγχρονιστικού σοσιαλδημοκρατικού ευρωπαϊκού προσανατολισμού έχει ανάγκη από ένα νέο αφήγημα. Μετά την αμηχανία των συνεπειών από την υποστήριξη του 3ου μνημονίου έχει ένα λόγο παραπάνω να μην επιτρέψει να γίνει αυτό το αχρείαστο μνημόνιο όργανο στα χέρια διατεταγμένων και διαπλεκόμενων συμφερόντων με (νέο) ενορχηστρωτή το ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που διεκδικούν τον προσαρμοστικό εκσυγχρονισμό της παλαιάς πελατειακής τάξης πραγμάτων. Αντίθετα, απαιτείται η γρήγορη υπέρβαση της αμηχανίας με τη μετατροπή του 3ου μνημονίου σε μέρος ενός εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης ευρωπαϊκού προσανατολισμού.

Continue reading

Το δράμα της Λέσβου… για ένα απλό πλοίο

Δημοσιεύτηκε στη ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ στις 2 Νοεμβρίου 2015

Η όψη του νησιού έχει αλλάξει. Οι παραλίες είναι βαμμένες κόκκινες από τα σωσίβια παρά τις προσπάθειες να μαζεύονται κάθε τόσο. Ντόπιοι και τουρίστες παρακολουθούν ως αξιοθέατο (εάν δεν έχουν βαρεθεί την επανάληψη), την άφιξη των λέμβων που προσεγγίζουν τις ακτές σε σειρά. Πρόσφυγες φθάνουν στα παράλια, φιλούν το χώμα, ζητωκραυγάζουν δακρυσμένοι, αγκαλιάζουν τα παιδιά τους και ευχαριστούν το Θεό για τη σωτηρία τους. Εικόνες τόσο δραματικές που δύσκολα αφήνουν κάποιο ασυγκίνητο. Μόνο που σε όλο αυτό το «πράμα» υπάρχει μια πινελιά παράλογου. Κουστωδία επισήμων αρχών ελληνικών, ευρωπαϊκών και διεθνών αναμένουν νυχθημερόν αυτούς τους πρόσφυγες που καταφθάνουν στις βόρειες παραλίες της Λέσβου σκιαγραφώντας μια από τις δραματικότερες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας του κόσμου. Σκάφη του λιμενικού της Ελλάδας αλλά και άλλων χωρών που μετέχουν στην FRONTEX μαζεύουν ναυαγούς, πτώματα και αναζητούν αγνοούμενους. Και κάπου εκεί η λογική σηκώνει τα χέρια ψηλά και τα αισθήματα γεννούν θυμό και απόλυτη οργή. Καθώς σε όλο αυτό τον ορυμαγδό αρμοδίων και θυμάτων κανείς μα κανείς δεν αναρωτιέται γιατί να τίθενται τόσες υπηρεσίες στη διεκπεραίωση των επιλογών όλων αυτών των εγκληματικών στοιχείων που εμπλέκονται στο κύκλωμα της παράνομης διακίνησης προσφύγων και να μην υπάρχει ένα πλοίο, ένα απλό πλοίο της γραμμής που να διακινεί με ασφάλεια όλους αυτούς που ξέρουμε ότι διακινούνται και θα διακινούνται.. Ένα πλοίο, ένα απλό πλοίο της γραμμής που πρέπει να περιμένει τις συνεννοήσεις μεταξύ Μέρκελ, του όποιου Ερντογάν προκύψει στις εκλογές της «γείτονος» και του δικού μας Ερτογανάκου (που προέκυψε στις δικές μας εκλογές)… Και όσο αυτή η συνεννόηση καθυστερεί και το πλοίο δεν έρχεται τόσο πληθαίνουν τα κέρδη της σύγχρονης δουλεμπορίας όσο και της αναπτυσσόμενης αλληλεγγύης κάθε είδους ΜΚΟ ελληνικής και ξένης- που δυστυχώς φιλοξενούν μεταξύ αυτών και ορισμένες που με άδηλες πηγές χρηματοδότησης όσο και άδηλους σκοπούς, εγκαθίστανται στη χώρα (και δη στα νησιά) και παρέχουν υπηρεσίες ανεξέλεγκτες ως προς το ποιόν τους αλλά και τον πραγματικό προορισμό τους. Και εμείς όλοι οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι, χρηματοδοτούμε εντωμεταξύ ένα ντροπιαστικό δράμα και αναρωτιόμαστε για αυτό το απλό πλοίο της γραμμής που θα έλυνε το γόρδιο δεσμό του παραλόγου που πνίγει βρέφη, μανάδες και ανήμπορους πρόσφυγες στο αγώνα τους για το απόλυτο δικαίωμα.. το δικαίωμα στη ζωή..

Δημοκρατική Συμπαράταξη. Ο δρόμος μπροστά

Δημοσιεύτηκε στη ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ στις 17 Οκτωβρίου 2015

Το ευρύτερο προοδευτικό κέντρο, η σοσιαλδημοκρατία και η δημοκρατική αριστερά πρέπει να ενοποιηθούν σε ένα ενιαίο πολιτικό φορέα. Αυτή είναι η γενική παραδοχή που ωστόσο συγκρούεται με τις επιμέρους ηγεμονίες αλλά και τα τιμάρια «τοπικών» ηγεμονίσκων που επί δεκαετίες εμπορεύονται την αντιπροσώπευση του χώρου. Επιπλέον, έναντι αυτής της αναγκαίας προοπτικής καραδοκεί ο ΣΥΡΙΖΑ που ερωτοτροπεί κοινωνικά αλλά και μακροπολιτικά με την «περιοχή» προσπαθώντας (ατυχώς), να εκφράσει τα συμφέροντα της μεσαίας τάξης αλλά και εκλιπαρώντας τη συμμαχία της με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.

Continue reading

Στο «ΝΕΟ» με αγάπη

Δημοσιεύτηκε στη Μεταρρύθμιση στις 13 Σεπτεμβρίου 2015

Αγαπητό «ΝΕΟ»,

Με λύπη βιώνω τη διάσπαση της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης που σηματοδοτεί η αυτόνομη κάθοδος του «ΝΕΟΥ» στις εκλογές – με τις όποιες εκδοχές του. Θα ήθελα να είμαστε μαζί. Όπως είναι οδυνηρό για μένα να ακούω τα επιχειρήματα σου και να εγείρονται μέσα μου απαντήσεις αντιπαράθεσης για θέματα που είναι περισσότερο ζητήματα εσωτερικού διαλόγου στον ευρύτερο χώρο. Και ακόμα πιο οδυνηρό είναι το γεγονός ότι η αντιπαράθεση αυτή καταλήγει να γίνεται με ανθρώπους που ξέρω ότι βρισκόμαστε στην ίδια πλευρά.

Λοιπόν «ΝΕΟ» δεν είσαι εσύ το νέο και όλοι εμείς το παλιό.

Continue reading