Χρηματοδοτικό κενό, 4ο μνημόνιο και μετά τι;

Δημοσιεύτηκε στο liberal στις 11 Απριλίου 2016

Η χώρα βρίσκεται ενώπιον ενός ακόμα χρηματοδοτικού κενού που σε περίπτωση μη έγκαιρης ολοκλήρωσης της αξιολόγησης δεν θα καταστεί δυνατή η αποπληρωμή των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας τον Ιούλιο. Ακόμα και εάν υπερβούμε το χρονικό ορόσημο λόγω της θετικής αξιολόγησης, η επερχόμενη θα κριθεί επί της οικειοποίησης των μεταρρυθμίσεων, της εφαρμογής των συμφωνηθέντων αλλά και τις επιδόσεις επί αυτών στο ασφαλιστικό, το φορολογικό κλπ. γεγονός που θα μας φέρει ξανά ενώπιον ενός νέου δημοσιονομικού κενού που θα μας ταλανίσει για το 2017. Continue reading

Advertisements

Wikileaks και οι μηχανορραφίες του ΣΥΡΙΖΑ

Δημοσιεύτηκε στο liberal στις 4 Απριλίου 2016

Η αντίδραση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ σε μια διαρροή που απλώς επιβεβαιώνει μια από καιρό δημοσίως γνωστοποιημένη πολιτική του ΔΝΤ για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης εγείρει ερωτήματα. Πολύ περισσότερο καθώς κάθε νοήμων στέλεχος του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, που επί έτη φωνασκεί για την ανάγκη διευθέτησης του ελληνικού χρέους ώστε να μειωθεί το κόστος εξυπηρέτησης του και να μετριασθούν έτσι οι κίνδυνοι εμφάνισης δημοσιονομικών κενών στο άμεσο μέλλον (και άρα νέων μνημονίων και πακέτων οικονομικής στήριξης), καταλαβαίνει ότι η παρουσία του ΔΝΤ στη διαπραγμάτευση μόνο θετικά μπορεί να συμβάλλει στις ελληνικές απαιτήσεις μεσομακροπρόθεσμα. Continue reading

Cameron vs EU… Ελιγμός η ουσία;

Δημοσιεύτηκε στο Liberal στις 22 Φεβρουαρίου 2016

Η εμπλοκή του κου Cameron στον πολιτικό λαϊκισμό του δημοψηφίσματος για την παραμονή ή όχι του Ηνωμένου Βασιλείου στην ΕΕ βρήκε μια σχετική διέξοδο στη συμφωνία του με τον κο Tusk – συμφωνία που ωστόσο παραμένει υπό την εκκρεμότητα της τελικής «λαϊκής» έγκρισης και της υπερνίκησης των υποδαυλισμένων από τον κο Cameron ευρωσκεπτικιστών. Continue reading

Όχι κε Σόιμπλε

Δημοσιεύτηκε στο Liberal στις 4 Febroyar;ioy 2016

Η επαναφορά της πρότασης Σόιμπλε για την έξοδο της χώρας από το ευρώ και την υιοθέτηση εθνικού νομίσματος ήταν πλήρως αναμενόμενη. Η ανικανότητα των κυβερνήσεων -και κυρίως της σημερινής- στην προώθηση των διαρθρωτικών αλλαγών και της ταχείας δημοσιονομικής εξυγίανσης αποτελούσαν και αποτελούν το πολιτικό άλλοθι των απόψεων και δηλώσεων του, με κριτήριο την ευρωπαϊκή συνοχή μεταξύ εξίσου διαρθρωτικά και δημοσιονομικά πειθαρχημένων χωρών. Ωστόσο η καταφυγή σε εθνικό νόμισμα ώστε να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή συνοχή και να αποκτήσει η Ελλάδα τη δυνατότητα συναλλαγματικής πολιτικής και περαιτέρω την υποτίμηση της δραχμής συνιστά οικονομολογική ελευθεριότητα αντίστοιχη με αυτή του γραφικού κου Βαρουφάκη. Continue reading

Οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και η αθέατη πλευρά της αξεπέραστης κρίσης

Δημοσιεύτηκε στο Liberal στις 19 Ιανουαρίου 2016

Το ελληνικό καπιταλιστικό μόρφωμα συγκροτείται από τις πελατειακές πολιτικές σχέσεις και την ιεραρχική δομή επιχειρηματικών συμφερόντων που μέσω κρατικοδίαιτων μηχανισμών διαμόρφωσε ισχυρά ολιγοπώλια. Χρηματοδότης του όλου συστήματος– της κρατικοδίαιτης ανάπτυξης επιχειρήσεων μέχρι και των πολιτικών πελατειακών σχέσεων– ήταν οι τράπεζες, μέσω εκτεταμένων και επιλεκτικών δανείων σε επιχειρήσεις, και μέσω της αγοράς ομολόγων και εντόκων γραμματίων του Δημοσίου με πλήρη αδιαφορία για την πελατειακή χρήση των κεφαλαίων. Σε αντάλλαγμα οι κυβερνήσεις μεριμνούσαν για την ολιγοπωλιακή «ησυχία» του τραπεζικού συστήματος και τη δυνατότητά του να λειτουργεί με ικανά περιθώρια κέρδους που επιβάρυναν ανεμπόδιστα το κόστος χρήματος στην πραγματική οικονομία.

Γύρω από αυτήν τη βασική δομή αναπτύχθηκε μετά τη μεταπολίτευση, όσο και εκτραχύνθηκε μετά το 2004, το ελληνικό καπιταλιστικό ιδίωμα. Μια αυτούσια οντότητα που μάταια προσδοκούσε (και προσδοκά) την υπέρβαση της περιφερειακότητάς της ώστε να καταστεί καπιταλιστικό κέντρο (θεωρίες μητρόπολης – περιφέρειας). Το μόνο που είχε να ελπίζει ήταν ο εκάστοτε προσαρμοστικός «εκσυγχρονισμός», ώστε να γίνεται δυνατή η παρακολούθηση των διεθνών εξελίξεων (π.χ. της παγκοσμιοποίησης ή των μνημονίων), χωρίς να θίγεται η πεμπτουσία της.

Continue reading