Ελληνική ναυτιλία: ώρα μηδέν ή ώρα ηγεμονίας;

Δημοσιεύτηκε στο Capital στις 10 Μαρτίου 2016

Η επιστολή της Επιτρόπου Margrethe Vestager προς την ελληνική κυβέρνηση με θέμα την κρατική ενίσχυση που υποκρύπτει το καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας και άλλες φορολογικές ελαφρύνσεις που προβλέπονται στον νόμο αριθ. 27 της 19ης Απριλίου 1975, όπως τροποποιήθηκε και οι συνεπακόλουθες προτάσεις προσαρμογής, αλλάζει θεμελιωδώς τα δεδομένα για την ελληνική (και ευρωπαϊκή) ναυτιλία. Η Ελλάδα καλείται να αλλάξει το ευρύτερο καθεστώς φορολογίας των επιχειρήσεων του ναυτιλιακού και ευρύτερου ναυτιλιακού κλάδου. Continue reading

Τσαμουργκέλης στο bankingnews.gr: Η οικονομία βρίσκεται στο βαθύτερο σημείο της κρίσης

Δημοσιεύτηκε στο Bankingnews στις 8 Μαρτίου 2016

– Έχοντας πάντα υπόψη τις παθογένειες της Ελλάδας, υπάρχει στον παγκόσμιο χάρτη κάποιο οικονομικό μοντέλο, ένα επιτυχημένο πρότυπο που θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε και να δημιουργήσουμε μία ισχυρή και βιώσιμη οικονομία;

Απάντηση Ι. Τσαμουργκέλη: Ο ιδιότυπος ελληνικός πελατειακός καπιταλισμός εύκολα κατατάσσεται στη συγκριτική των οικονομικών στην κατηγορία των καπιταλισμών ιεραρχικών επιχειρηματικών συμφερόντων που στην περίπτωση μας, συμπεριλαμβάνουν και ιεραρχήσεις συμφερόντων γύρω από ειδικές κοινωνικές ομάδες (πχ υπάλληλοι συγκεκριμένων υπουργείων, ΔΕΚΟ κλπ).
Σε αυτή την «κατηγορία» καπιταλισμού, βασικό χαρακτηριστικό των αγορών είναι οι ολιγοπωλιακές διατάξεις όπου λίγες τον αριθμό επιχειρήσεις ελέγχουν την αγορά μέσω της διαμόρφωσης δικτύων με προνομιούχους ή λιγότερο προνομιούχους συνδεόμενους προμηθευτές ή πωλητές.
Η κατάσταση της ιεραρχικής εξάρτησης επιδεινώνεται σε περιπτώσεις όπου οι ολιγοπωλιακές επιχειρήσεις είναι κρατικοδίαιτες και συνδέουν τον κύκλο εργασιών με τον δημόσιο ή ευρύτερο δημόσιο τομέα. Η υπέρβαση αυτού του μοντέλου μπορεί να μας οδηγήσει είτε σε ένα καπιταλισμό αγορών όπως στις ΗΠΑ με ισχυρό και ανεμπόδιστο ανταγωνισμό αλλά και ισχυρότερη εποπτεία εκ μέρους των ρυθμιστικών αρχών, είτε σε καπιταλισμό ευρωπαϊκού τύπου με σημαντικούς θεσμούς και παραδόσεις συνεννόησης μεταξύ των παραγωγικών φορέων, του κράτους και των νομισματικών αρχών.
Η επιλογή είναι στα χέρια του πολιτικού συστήματος ώστε να κατευθύνει τον ελληνικό σχηματισμό προς την μία ή την άλλη κατεύθυνση. Continue reading

Προσφυγικό διά χειρός Τουρκίας

Δημοσιεύτηκε στο Έθνος στις 3 Μαρτίου 2016

Η Τουρκία έχει σύνορα με τη Βουλγαρία και θαλάσσια σύνορα με παρευξείνιες χώρες, μέσω των οποίων θα μπορούσαν οι πρόσφυγες να περάσουν τα σύνορα της ΕΕ. Επέλεξε ωστόσο την Ελλάδα και έστησε τους «εθελοντικούς», παρακρατικούς, επίσημους και ανεπίσημους μηχανισμούς, ώστε να οδηγήσουν σχεδόν το σύνολο των προσφύγων στη χώρα μας, ιδιαίτερα μετά την ανάδειξη των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ. Αντικειμενικά οι λοιπές ευρωπαϊκές χώρες, προτεραιοποιώντας το εθνικό τους συμφέρον, έκλεισαν τα σύνορα κάνοντας αυτό που ήταν φυσικό προσδοκώμενο για την Τουρκία. Τη συσσώρευση προσφύγων στην Ελλάδα. Ουσιαστικά η Τουρκία εκίνησε μια ωρολογιακή βόμβα που αποδυναμώνει σταδιακά τη χώρα σε όλα τα επίπεδα, ενόσω εμείς διανύουμε ακόμα τη ρομαντική περίοδο διαχείρισης του Προσφυγικού. Continue reading

Προσφυγικό δια χειρός Τουρκίας

Η Τουρκία έχει σύνορα με τη Βουλγαρία και θαλάσσια σύνορα με παρευξείνιες χώρες μέσω των οποίων θα μπορούσαν οι πρόσφυγες να περάσουν τα σύνορα της ΕΕ. Επέλεξε ωστόσο την Ελλάδα και έστησε τους «εθελοντικούς». παρακρατικούς , επίσημους και ανεπίσημους μηχανισμούς ώστε να οδηγήσουν το σύνολο σχεδόν των προσφύγων στη χώρα μας, ιδιαίτερα μετά την ανάδειξη των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ. Αντικειμενικά οι λοιπές ευρωπαϊκές χώρες, προτεραιοποιώντας το εθνικό τους συμφέρον, έκλεισαν τα σύνορα κάνοντας αυτό που ήταν φυσικό προσδοκώμενο για την Τουρκία. Τη συσσώρευση προσφύγων στην Ελλάδα. Ουσιαστικά η Τουρκία εκίνησε μια ωρολογιακή βόμβα που αποδυναμώνει σταδιακά τη χώρα σε όλα τα επίπεδα, ενώσω εμείς διανύουμε ακόμα τη ρομαντική περίοδο διαχείρισης του προσφυγικού. Continue reading

Για ένα υπερβατικό και κοινωνικά δίκαιο εκσυγχρονισμό. Η εναλλακτική πολιτική (Μέρος 2)

Δημοσιεύτηκε στο Capital στις 1 Μαρτίου 2016

Σε προηγούμενο άρθρο “Για ένα υπερβατικό και κοινωνικά δίκαιο εκσυγχρονισμό “Η εναλλακτική πολιτική (Μέρος 1)”, είδαμε ότι η βασική συνθήκη υπέρβασης της κρίσης μιας οικονομίας που βρίσκεται υπό καθεστώς κατάρρευσης ρευστότητας, όπως η ελληνική, είναι να βρεθεί η οριακή παραγωγικότητα του κεφαλαίου υπεράνω του κόστους χρηματοδότησης. Εκεί εξετάσαμε ειδικότερα τα μέτρα πολιτικής που είναι δυνατό να αναληφθούν από το χρηματοπιστωτικό σύστημα και τις τράπεζες ώστε να συμβάλλουν στην μείωση του κόστους χρηματοδότησης της πραγματικής οικονομίας. Στην παρούσα συνέχεια θα επικεντρωθούμε στην άλλη συνθήκη ανάταξης που αφορά στην αύξηση της παραγωγικότητας του κεφαλαίου. Αυτή αναλύεται σε: Continue reading